بیست و دوم دی 1386 ساعت 23:37
اول از همه برايت آرزومندم که عاشق شوي/ و اگر هستي، کسي هم به تو عشق بورزد/ و اگر اينگونه نيست، تنهاييات کوتاه باشد/ و پس از تنهاييات، نفرت از کسي نيابي/ آرزومندم که اينگونه پيش نيايد، اما اگر پيش آمد/ بداني چگونه به دور از نااميدي زندگي کني.
برايت همچنان آرزو دارم دوستاني داشته باشي/ از جمله دوستان بد و ناپايدار/ برخي نادوست و برخي دوستدار/ که حداقل يکي در ميانشان/ بيترديد مورد اعتمادت باشد.
و چون زندگي بدينگونه است/ برايت آرزومندم که دشمن نيز داشته باشي/ نه کم و نه زياد، درست به اندازه/ تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قرار دهد/ که دستکم يکي از آنها اعتراضش به حق باشد/ تا که زياده به خودت غرّه نشوي.
و نيز آرزومندم مفيدِ فايده باشي/ نه خيلي غيرضروري/ تا در لحظات سخت/ وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است/ همين مفيد بودن کافي باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.
همچنين، برايت آرزومندم صبور باشي/ نه با کساني که اشتباهات کوچک ميکنند/ چون اين کار سادهاي است/ بلکه با کساني که اشتباهات بزرگ و جبرانناپذير ميکنند/ و با کاربرد درست صبوريات براي ديگران نمونه شوي.
و اميدوام اگر جوان هستي/ خيلي به تعجيل، رسيده نشوي/ و اگر رسيدهاي، به جواننمايي اصرار نورزي/ و اگر پيري، تسليم نااميدي نشوي/ چرا که هر سني خوشيها و ناخوشيهاي خودش را دارد/ که لازم است بگذاريم در ما جريان يابد.
اميدوارم دست نوازشگري داشته باشي/ به پرندهاي دانه بدهي و به آواز يک سَهره گوش کني/ وقتي که آواي سحرگاهيش را سر ميدهد/ چرا که به اين طريق/ احساس زيبايي خواهي يافت، به رايگان.
اميدوارم که دانهاي هم بر خاک بفشاني/ هرچند خُرد بوده باشد/ و با روييدنش همراه شوي/ تا دريابي چقدر زندگي در يک درخت وجود دارد.
بهعلاوه، آرزومندم پول داشته باشي/ زيرا در عمل به آن نيازمندي/ و براي اينکه سالي يک بار/ پولت را جلو رويت بگذاري و بگويي: «اين مالِ من است»/ فقط براي اينکه روشن کني کدامتان ارباب ديگري است.
و در پايان، اگر مرد باشي، آرزومندم زن خوبي داشته باشي/ و اگر زني، شوهر خوبي داشته باشي/ که اگر فردا خسته باشيد، يا پسفردا شادمان/ باز هم از عشق سخن برانيد تا از نو آغاز کنيد.
برايت همچنان آرزو دارم دوستاني داشته باشي/ از جمله دوستان بد و ناپايدار/ برخي نادوست و برخي دوستدار/ که حداقل يکي در ميانشان/ بيترديد مورد اعتمادت باشد.
و چون زندگي بدينگونه است/ برايت آرزومندم که دشمن نيز داشته باشي/ نه کم و نه زياد، درست به اندازه/ تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قرار دهد/ که دستکم يکي از آنها اعتراضش به حق باشد/ تا که زياده به خودت غرّه نشوي.
و نيز آرزومندم مفيدِ فايده باشي/ نه خيلي غيرضروري/ تا در لحظات سخت/ وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است/ همين مفيد بودن کافي باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.
همچنين، برايت آرزومندم صبور باشي/ نه با کساني که اشتباهات کوچک ميکنند/ چون اين کار سادهاي است/ بلکه با کساني که اشتباهات بزرگ و جبرانناپذير ميکنند/ و با کاربرد درست صبوريات براي ديگران نمونه شوي.
و اميدوام اگر جوان هستي/ خيلي به تعجيل، رسيده نشوي/ و اگر رسيدهاي، به جواننمايي اصرار نورزي/ و اگر پيري، تسليم نااميدي نشوي/ چرا که هر سني خوشيها و ناخوشيهاي خودش را دارد/ که لازم است بگذاريم در ما جريان يابد.
اميدوارم دست نوازشگري داشته باشي/ به پرندهاي دانه بدهي و به آواز يک سَهره گوش کني/ وقتي که آواي سحرگاهيش را سر ميدهد/ چرا که به اين طريق/ احساس زيبايي خواهي يافت، به رايگان.
اميدوارم که دانهاي هم بر خاک بفشاني/ هرچند خُرد بوده باشد/ و با روييدنش همراه شوي/ تا دريابي چقدر زندگي در يک درخت وجود دارد.
بهعلاوه، آرزومندم پول داشته باشي/ زيرا در عمل به آن نيازمندي/ و براي اينکه سالي يک بار/ پولت را جلو رويت بگذاري و بگويي: «اين مالِ من است»/ فقط براي اينکه روشن کني کدامتان ارباب ديگري است.
و در پايان، اگر مرد باشي، آرزومندم زن خوبي داشته باشي/ و اگر زني، شوهر خوبي داشته باشي/ که اگر فردا خسته باشيد، يا پسفردا شادمان/ باز هم از عشق سخن برانيد تا از نو آغاز کنيد.
